Το έργο αφορά τον σχεδιασμό μιας νέας διώροφης εξοχικής κατοικίας, η οποία εντάσσεται σε έναν πυκνό ελαιώνα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης. Βασική πρόθεση της αρχιτεκτονικής σύνθεσης είναι η ομαλή ενοποίηση του κτιριακού όγκου με το τοπίο και η ανάδειξη του μεσογειακού χαρακτήρα της περιοχής. Στο πλαίσιο αυτό, ο μεγαλύτερος αριθμός των υφιστάμενων ελαιόδεντρων διατηρείται, ενώ τα υπόλοιπα μεταφυτεύονται, καθορίζοντας τη διάταξη των υπαίθριων χώρων.

Η κατοικία αναπτύσσεται σε ορθογώνια κάτοψη δύο επιπέδων, τοποθετημένη χαμηλά στο φυσικό ανάγλυφο, εξασφαλίζοντας άμεση σχέση με το φυσικό έδαφος και τους εξωτερικούς χώρους. Οι εξωτερικές επιφάνειες, σοβατισμένες σε γήινες μπεζ-καφέ αποχρώσεις, εναρμονίζονται πλήρως με τα χρώματα του περιβάλλοντος.

Στο ισόγειο, ο ενιαίος χώρος διημέρευσης (καθιστικό, κουζίνα, τραπεζαρία) σχεδιάζεται με διαμπερή λογική, ενοποιώντας οπτικά και λειτουργικά τις δύο αυλές του οικοπέδου. Στο ίδιο επίπεδο οργανώνονται ένα υπνοδωμάτιο (en-suite) και οι βοηθητικοί χώροι. Ο όροφος φιλοξενεί ένα δεύτερο υπνοδωμάτιο με το λουτρό του και έναν χώρο γραφείου, με εκτόνωση σε μια ευρύχωρη βεράντα. 

Η μετάβαση από το εσωτερικό στο εξωτερικό επιτυγχάνεται μέσα από εσοχές στον κτιριακό όγκο, που διαμορφώνουν προστατευμένους ημιυπαίθριους χώρους. Ο περιβάλλων χώρος οργανώνεται σε δύο βασικούς πυρήνες: την κύρια αυλή με την πισίνα, το υπαίθριο καθιστικό και την τραπεζαρία, και τη δευτερεύουσα νοτιοδυτική αυλή, η οποία περιλαμβάνει υπαίθρια κουζίνα, παραδοσιακό ξυλόφουρνο και εξωτερικό ντους. Μεταλλικές πέργκολες με ξύλινες τάβλες και αναρριχητικά φυτά προσφέρουν σκίαση, ενισχύοντας την ποιότητα της υπαίθριας διαβίωσης.